เทศบาลตำบลน้ำเชี่ยว เดิมได้รับการประกาศจากระทรวงมหาดไทย
จัดตั้งให้เป็นสุขาภิบาลน้ำเชี่ยว เมื่อวันที่ 26 กันยายน 2504 ต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะมาจากสุขาภิบาลน้ำเชี่ยว
เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามพระราช บัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาล
เป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 และต่อมาได้มีการประกาศให้ยุบรวมพื้นที่ อบต.
เข้ากับ เทศบาลตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2547
ทำให้เทศบาลตำบลน้ำเชี่ยว มีพื้นที่เพิ่มขึ้นเป็น 14.15 ตารางกิโลเมตร
เทศบาลตำบลน้ำเชี่ยวมีประชากรรวมทั้งสิ้นประมาณ 3,379 คน แยกเป็น ชาย
1,677 คน หญิง 1,702 คน ปัจจุบันส่วนใหญ่ประกอบอาชีพ
เกษตรกรรม ทำนาทำสวนและประมง ประชากรนับถือศาสนาพุธและอิสลาม
ประมาณศาสนาละ 50 เปอร์เซ็นต์ มีคลองสายหลักที่สำคัญ คือ คลองน้ำเชี่ยว
ไหลผ่านกลางชุมชนลงสู่อ่าวไทยที่บ้านปากคลองน้ำเชี่ยว ตำบลหนองโสน
อำเภอเมือง จังหวัดตราด ต้นน้ำเกิดจากเขาวังปลาบริเวณอ่างเก็บน้ำเขาระกำ
อำเภอเมือง จังหวัดตราด
ถีชีวิต
วัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม ชุมชนบ้านน้ำเชี่ยวตั้งอยู่บนที่ลุ่ม เป็นทุ่งนาพื้นที่บางส่วนอยู่ติดทะเล
มีป่าชายเลนมาก มีคลองน้ำเชี่ยว ซึ่งเป็นคลองขนาดกว้างไหลผ่าน มีต้นน้ำอยู่ที่เขาแดง
พอฤดูน้ำหลากน้ำในคลองจะไหลเชี่ยวมาก ชาวบ้านจึงพากันเรียกว่า คลองน้ำเชี่ยว
ชาวบ้านส่วนใหญ่เดิมเป็นคนไทยดั้งเดิมตั้งบ้านเรือนในพื้นที่ ต่อมาได้มีชาวจีนเดินทางมาค้าขายทางเรือ
เห็นว่าบริเวณดังกล่าวอุดมสมบูรณ์จึงได้มาตั้งถิ่นฐาน และแต่งงานกับคนในพื้นที่
ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะประกอบอาชีพค้าขายกันบริเวณริมถนน พอถึงสมัยรัชกาลที่
3 ได้มีแขกจามอพยพมาจากกัมพูชา มาตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณริมคลอง ชุมชนน้ำเชี่ยวก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้น
ชาวบ้านที่นี่จึงมีทั้งผู้นับถือศาสนาพุทธและอิสลาม อาชีพหลักของชาวบ้าน
ได้แก่ การทำนา ทำสวนยาง และการประมง บ้านน้ำเชี่ยวเป็นชุมชนขนาดใหญ่อยู่บริเวณปากคลองน้ำเชี่ยวซึ่งใกล้กับทะเล
จึงมีท่าเรือค้าขายและมีสำเภามาค้าขายเป็นประจำ สินค้าที่ซื้อกันเป็นประจำคือ
เกลือและน้ำตาล ซึ่งซื้อจากเรือสินค้าที่มาจากชลบุรี |